Niddah 142

Kapitel 142

א שראשון ראשון נפסק שפיר קאמרי ליה רבנן לר' יהודה ר' יהודה לטעמיה דאמר אין דם מבטל דם
1 weil jeder [einzelne Tropfen] getrenntist. – Die Rabbanan haben ja R. Jehuda treffend erwidert!? – R. Jehuda vertritt hierbei seine Ansicht, denn er sagt, Blut gehe nicht in Blutauf.
ב ר"ש אומר צלוב על העץ שדמו שותת לארץ ונמצא תחתיו רביעית דם טמא רבי יהודה מטהר שאני אומר טפה של מיתה עומדת לו על גב העץ
2 R. Šimo͑n sagte: Wenn von einem Gehenkten am Galgen das Blut auf die Erde rinnt und unter ihm ein Viertellog Blut sich befindet, so ist esunrein. R. Jehuda erklärt es als rein, denn man nehme an, der Tropfen des Todes sei am Galgen haften geblieben. –
ג ורבי יהודה נימא איהו לנפשיה שאני אומר טפה של מיתה עומדת על גב המטה שאני במטה דמחלחלה
3 Sollte R. Jehuda dochsich selber erwidert haben, man nehme an, der Tropfen des Todes sei am Lager haften geblieben!? – Anders ist es bei einem Lager, weil es erschüttert wird.
ד <big><strong>מתני׳</strong></big> בראשונה היו אומרים היושבת על דם טהור היתה מערה מים לפסח
4 <b>V</b><small>ORMALS SAGTEN SIE, EINE IN</small> R<small>EINHEITSBLUTUNG BEFINDLICHE</small> F<small>RAU</small> <small>DÜRFE</small> W<small>ASSER FÜR DAS</small> P<small>ESAḤOPFER UMGIESSEN; </small>
ה חזרו לומר הרי היא כמגע טמא מת לקדשים כדברי ב"ה ב"ש אומרים אף כטמא מת
5 SPÄTER ABER SAGTEN SIE, SIE GELTE FÜR DAS H<small>EILIGE ALS VON EINEM</small> L<small>EICHENUNREINEN BERÜHRT</small>. S<small>O DIE</small> S<small>CHULE</small> H<small>ILLELS; DIE</small> S<small>CHULE</small> Š<small>AMMAJS SAGT, SOGAR ALS</small> L<small>EICHENUNREINE</small>.
ו <big><strong>גמ׳</strong></big> מערה אין נוגעת לא אלמא חולין שנעשו על טהרת הקדש כקדש דמו
6 GEMARA. Nur umgießen, nicht aber berühren, wonach Profanes, das in Reinheit des Heiligen zubereitet wird, dem Heiligen gleicht,
ז אימא סיפא חזרו לומר הרי היא כמגע טמא מת לקדשים לקדשים אין לחולין לא אלמא חולין שנעשו על טהרת הקדש לאו כקדש דמו
7 [dann aber:] später aber sagten sie, sie gelte für das Heilige als von einem Leichenunreinen berührt, nur für Heiliges und nicht für Profanes, wonach Profanes, das in Reinheit des Heiligen zubereitet wird, nicht dem Heiligen gleicht!? –
ח מתני' מני אבא שאול היא דתניא אבא שאול אומר טבול יום תחילה לקדש לטמא שנים ולפסול אחד
8 Unsere Mišna vertritt die Ansicht des Abba Šaúl, denn es wird gelehrt: Abba Šaúl sagt, wer am selben Tage untergetaucht ist, gelte für das Heilige als erst[Verunreinigt], indem er zweimalunrein und einmal untauglich macht.
ט <big><strong>מתני׳</strong></big> ומודים שהיא אוכלת במעשר וקוצה לה חלה ומקפת וקורא לה שם
9 <b>S</b><small>IE PFLICHTEN BEI, DASS SIE VOM</small> Z<small>EHNTEN ESSEN DARF, DASS SIE DIE</small> T<small>EIGHEBE ABTRENNEN, ANLEGEN</small><small>UND MIT</small> N<small>AMEN BENENNEN</small><small>DARF, </small>
י ואם נפל מרוקה ומדם טהרה על ככר של תרומה שהוא טהור
10 UND DASS, WENN ETWAS VON IHREM S<small>PEICHEL ODER IHREM</small> R<small>EINHEITSBLUTE AUF EINEN</small> L<small>AIB VON</small> H<small>EBE GEKOMMEN IST, ER REIN SEI</small>.
יא ב"ש אומרים צריכה טבילה באחרונה ובית הלל אומרים אינה צריכה טבילה באחרונה
11 D<small>IE</small> S<small>CHULE</small> Š<small>AMMAJS SAGT, SIE BENÖTIGE NACHHER</small><small>EINES</small> T<small>AUCHBADES, UND DIE</small> S<small>CHULE</small> H<small>ILLELS SAGT, SIE BENÖTIGE NACHHER KEINES</small> T<small>AUGHBADES</small>.
יב <big><strong>גמ׳</strong></big> דאמר מר טבל ועלה אוכל במעשר
12 GEMARA. Der Meister sagte nämlich, wer ein Tauchbad genommen hat und heraufgestiegen ist, dürfe vom Zehnten essen.
יג וקוצה לה חלה חולין הטבולין לחלה לאו כחלה דמו
13 D<small>IE</small> T<small>EIGHEBE ABTRENNEN</small>. Profanes, dem noch die Teighebe zu entnehmen ist, gilt nicht als Teighebe.
יד ומקפת דאמר מר מצוה לתרום מן המוקף
14 A<small>NLEGEN</small>. Der Meister sagte nämlich, es sei Gebot, die Hebe vom Zusammenliegenden abzusondern.
טו וקורא לה שם סד"א נגזור דלמא אתי למנגע בה מאבראי קמ"ל
15 U<small>ND MIT</small> N<small>AMEN BENENNEN</small>. Man könnte glauben, es sei zu berücksichtigen, sie könnte dazu kommen, [den Teig] außenzu berühren, so lehrt er uns.
טז ואם נפל מרוקה דתנן משקה טבול יום (משקין היוצאין ממנו) כמשקין הנוגע בהם ואלו ואלו אינן מטמאין חוץ ממשקה הזב שהוא אב הטומאה
16 W<small>ENN ETWAS VON IHREM</small> S<small>PEICHEL &amp;C. GEKOMMEN IST</small>. Wie wir gelernt haben: Die von einem, der am selben Tage untergetaucht ist, kommenden Flüssigkeiten gleichen den Flüssigkeiten, die er berührt; diese und jene verunreinigen nicht, ausgenommen die Flüssigkeit von einem Flußbehafteten, die Hauptunreinheit ist.
יז בית שמאי מאי בינייהו אמר רב קטינא טבול יום ארוך איכא בינייהו
17 D<small>IE</small> S<small>CHULE</small> Š<small>AMMAJS SAGT</small>. Welche Meinungsverschiedenheit gibt es zwischen ihnen? R. Qaṭṭina erwiderte: Eine Meinungsverschiedenheit besteht zwischen ihnen über das Tauchbad an einem langen Tage.
יח <big><strong>מתני׳</strong></big> הרואה יום אחד עשר וטבלה לערב ומשמשה
18 <b>W</b><small>ENN EINE</small> [F<small>RAU</small>] <small>AM ELFTEN</small> T<small>AGE</small><small>WAHRGENOMMEN, ABENDS EIN</small> T<small>AUCHBAD GENOMMEN UND DARAUF DEN</small> G<small>ESCHLECHTSAKT VOLLZOGEN HAT, SO VERUNREINIGEN SIE</small>,
יט ב"ש אומר מטמאין משכב ומושב וחייבין בקרבן
19 <small>WIE DIE</small> S<small>CHULE</small> Š<small>AMMAJS SAGT</small>, L<small>AGER UND</small> S<small>ITZ, UND SIE SIND EIN</small> O<small>PFER SCHULDIG; </small>