Pesachim 9

Kapitel 9

א דהא איתקש השבתת שאור לאכילת חמץ ואכילת חמץ לאכילת מצה
1 denn die Fortschaffung des Sauerteigs gleicht dem Essen von Gesäuertem, und das Essen von Gesäuertem gleicht dem Essen des Ungesäuerten.
ב השבתת שאור לאכילת חמץ דכתיב (שמות יב, יט) שבעת ימים שאור לא ימצא בבתיכם כי כל אוכל מחמצת ונכרתה
2 Die Fortschaffung des Sauerteigs dem Essen von Gesäuertem, denn es heißt:<i>sieben Tage hindurch darf kein Sauerteig in eueren Wohnungen zu finden sein, denn wer Gesäuertes ißt, soll weggetilgt werden</i>;
ג ואכילת חמץ לאכילת מצה דכתיב (שמות יב, כ) כל מחמצת לא תאכלו בכל מושבותיכם תאכלו מצות (וגו') וכתיב ביה במצה (שמות יב, יח) בערב תאכלו מצות
3 das Essen von Gesäuertem dem Essen des Ungesäuerten, denn es heißt:<i>nichts Gesäuertes dürft ihr essen; überall, wo ihr auch wohnt, sollt ihr Ungesäuertes essen &amp;c.</i>, und vom Ungesäuerten heißt es:<i>am Abend sollt ihr Ungesäuertes essen.</i> –
ד ואימא לרבות ליל י"ד לביעור ביום כתיב
4 Vielleicht schließt dies die Nacht zum vierzehnten hinsichtlich der Fortschaffung ein!? – Es heißt: <i>am Tage</i>. –
ה ואימא מצפרא אך חלק
5 Vielleicht vom Morgen an!? – Das <i>nur</i> ist teilend.
ו דבי רבי ישמעאל תנא מצינו י"ד שנקרא ראשון שנאמר (שמות יב, יח) בראשון בארבעה עשר יום לחדש רב נחמן בר יצחק אמר ראשון דמעיקרא משמע דאמר קרא (איוב טו, ז) הראשון אדם תולד
6 In der Schule R. Jišma͑éls wurde gelehrt: Wir finden, daß der vierzehnte ‘erster’ genannt wird, denn es heißt:<i>am ersten, am vierzehnten des Monats</i>. R. Naḥman b. Jiçḥaq erklärte: Unter ‘ersten’ ist der vorangehende [Tag] zu verstehen, denn so heißt es auch:<i>du bist der erste, vor dem Menschen geboren</i>. –
ז אלא מעתה (ויקרא כג, מ) ולקחתם לכם ביום הראשון הכי נמי ראשון דמעיקרא משמע
7 Es heißt ja aber:<i>ihr sollt am ersten Tage nehmen</i>, ist etwa auch hierbei der vorangehende Tag zu verstehen!? –
ח שאני התם דכתיב ושמחתם לפני ה' אלהיכם שבעת ימים מה שביעי שביעי לחג אף ראשון ראשון לחג
8 Da ist es anders; es heißt:<i>ihr sollt sieben Tage vor dem Herrn, euerem Gott, fröhlich sein</i>; wie ‘sieben’ der siebente [Tag] des Festes, ebenso ‘erster’ der erste [Tag] des Festes. –
ט הכי נמי כתיב (שמות יב, טו) אך ביום הראשון תשביתו שבעת ימים מצות תאכלו אם כן נכתוב קרא ראשון הראשון למה לי שמע מינה לכדאמרן
9 Aber auch hierbei heißt es ja:<i>nur</i> <i>sollt ihr am ersten Tage fortschaffen &amp;c., sieben Tage sollt ihr Ungesäuertes essen</i>!? – Es könnte ja <i>erster</i> heißen, wenn es aber <i>der</i><i>erste heißt</i>, so ist hieraus das zu entnehmen, was wir gesagt haben. –
י אי הכי התם נמי הראשון למה לי ותו התם דכתיב (ויקרא כג, לט) ביום הראשון שבתון וביום השמיני שבתון אימר ראשון דמעיקרא משמע שאני התם דאמר קרא וביום השמיני שבתון מה שמיני שמיני דחג אף ראשון ראשון דחג
10 Weshalb heißt es demnach dort<i>der erste</i>!? Ferner: es heißt: <i>der erste Tag ist ein Ruhetag, und der achte Tag ist ein Ruhetag</i>; vielleicht auch hier der vorangehende Tag!? – Da ist es anders; die Schrift sagt: <i>und der achte Tag ist ein Ruhetag</i>, wie ‘achter’ der achte Tag des Festes, ebenso ‘erster’ der erste Tag des Festes. –
יא הראשון למה לי למעוטי חולו של מועד חולו של מועד מראשון ושמיני נפקא
11 Wozu heißt es <i>der erste</i>!? – Dies schließt das Halbfest aus. – Hinsichtlich des Halbfestes geht es ja aus [der Angabe] erster und achter hervor!? –
יב איצטריך סד"א הואיל דכתב רחמנא וביום השמיני וי"ו מוסיף על ענין ראשון דאפילו בחולו של מועד קמ"ל
12 Dies ist nötig; man könnte glauben, da der Allbarmherzige geschrieben hat: <i>und der achte Tag</i>, so verbinde dieses <i>und</i> mit dem vorangehenden, daß dies auch vom Halbfeste gelte, so lehrt er uns. –
יג ולא לכתוב רחמנא לא וי"ו ולא ה"א ותו התם דכתיב (ויקרא כג, ז) ביום הראשון מקרא קדש יהיה לכם ראשון דמעיקרא משמע
13 Sollte doch der Allbarmherzige weder das <i>und</i> noch das <i>der</i> schreiben!? Ferner: da heißt es:<i>am ersten Tage ist Festversammlung</i>; ist etwa auch da der vorangehende Tag gemeint!? –
יד אלא הני שלשה ראשון מיבעי ליה לכדתני דבי רבי ישמעאל דתנא דבי ר' ישמעאל בשכר שלשה ראשון זכו לשלשה ראשון להכרית זרעו של עשו לבנין בית המקדש ולשמו של משיח
14 Vielmehr, diese drei ‘ersten’sind wegen einer Lehre der Schule R. Jišma͑éls nötig, denn in der Schule R. Jišma͑éls wurde gelehrt: Als Belohnung für die drei ‘ersten’ wurden ihnen drei ‘erste’ beschieden: die Ausrottung der Kinder E͑savs, die Erbauung des Tempels und der Name des Messias.
טו להכרית זרעו של עשו דכתיב (בראשית כה, כה) ויצא הראשון אדמוני כולו כאדרת שער ולבנין בית המקדש דכתיב (ירמיהו יז, יב) כסא כבוד מרום מראשון מקום מקדשנו ולשמו של משיח דכתיב (ישעיהו מא, כז) ראשון לציון הנה הנם
15 Die Ausrottung der Kinder E͑savs, denn es heißt:<i>da kam der erste heraus, rötlich, ganz und gar, wie ein haariger Mantel</i>. Die Erbauung des Tempels, denn es heißt:<i>o Thron der Herrlichkeit, erhaben vom Ersten [vom Anfang] an, Stätte unseres Heiligtums</i>. Der Name des Messias, denn es heißt:<i>als erster zu Çijon: siehe, da sind sie</i>.
טז רבא אמר מהכא (שמות לד, כה) לא תשחט על חמץ דם זבחי לא תשחט הפסח ועדיין חמץ קיים
16 Raba entnimmt dies aus folgendem:<i>Du sollst das Blut meiner Opfer nicht zu Ungesäuertem schlachten</i>: du sollst das Pesaḥopfer nicht schlachten, solange noch Ungesäuertes vorhanden ist. –
יז ואימא כל חד וחד כי שחיט זמן שחיטה אמר רחמנא
17 Vielleicht jeder vor seinem Schlachten!? – Der Allbarmherzige spricht von der Zeit des Schlachtens.
יח תניא נמי הכי אך ביום הראשון תשביתו שאור מבתיכם מערב יום טוב או אינו אלא ביום טוב עצמו ת"ל לא תשחט על חמץ דם זבחי לא תשחט את הפסח ועדיין חמץ קיים דברי רבי ישמעאל
18 Desgleichen wird gelehrt: <i>Nur sollt ihr am ersten Tage allen Sauerteig aus eueren Wohnungen fortschaffen</i>; schon am Vorabend des Festes. – Vielleicht ist dem nicht so, sondern erst am Feste selbst!? – Es heißt: <i>du sollst das Blut meiner Opfer nicht zu Ungesäuertem schlachten</i>; du sollst das Pesaḥopfer nicht schlachten, solange noch Ungesäuertes vorhanden ist – so R. Jišma͑él.
יט רבי עקיבא אומר אינו צריך הרי הוא אומר (שמות יב, טו) אך ביום הראשון תשביתו שאור מבתיכם וכתיב כל מלאכה לא (תעשו) ומצינו להבערה שהיא אב מלאכה
19 R. A͑qiba sagte: Dies ist nicht nötig; es heißt: <i>nur sollt ihr am ersten Tage allen Sauerteig aus eueren Wohnungen fortschaffen</i>, ferner heißt es:<i>keinerlei Arbeit darf an ihnen verrichtet werden</i>, und wir finden, daß das Verbrenneneine Hauptarbeit ist,
כ רבי יוסי אומר אינו צריך הרי הוא אומר אך ביום הראשון תשביתו שאור מבתיכם מערב יום טוב או אינו אלא בי"ט תלמוד לומר אך חלק ואי ביום טוב עצמו מי שרי הא איתקש השבתת שאור לאכילת חמץ ואכילת חמץ לאכילת מצה אמר רבא
20 R. Jose sagte: Dies ist nicht nötig; es heißt: <i>nur sollt ihr am ersten Tage allen Sauerteig fortschaffen</i>; schon am Vorabend des Festes. – Vielleicht ist dem nicht so, sondern erst am Feste!? – Es heißt <i>nur</i>, teilend, und am Feste selbst ist es ja nicht erlaubt, denn die Fortschaffung des Sauerteigs gleicht dem Essen von Gesäuertem, und das Essen von Gesäuertem gleicht dem Essen des Ungesäuerten. Raba sagte: