Niddah 88

Kapitel 88

א בקבר להנחיל לאחיו מן האב
1 nicht im Grabe, um es seinen Brüdern väterlicherseits zu vererben. –
ב איני והא הוה עובדא ופרכס עד תלת פרכוסי אמר מר בריה דרב אשי מידי דהוה אזנב הלטאה דמפרכסת
2 Dem ist ja aber nicht so, einst kam es ja vor, daß [der Fötus] dreimalzuckte!? Mar, der Sohn R. Ašis, erwiderte: Wie der Schwanz einer Eidechse, der ebenfallszuckt. Mar, der Sohn R. Josephs, erwiderte im Namen Rabas: Dies besagt, daß er den Erstgeburtsanteil mindert.
ג מר בריה דרב יוסף משמיה דרבא אמר לומר שממעט בחלק בכורה ואמר מר בריה דרב יוסף משמיה דרבא בן שנולד אחר מיתת האב אינו ממעט בחלק בכורה מאי טעמא (דברים כא, טו) וילדו לו בעינן
3 Ferner sagte Mar, der Sohn R. Josephs, im Namen Rabas: Ein Sohn, der nach dem Tode des Vaters geboren wurde, mindert nicht den Erstgeburtsanteil, denn es heißt:<i>und ihm geboren werden</i>.
ד בסורא מתנו הכי בפומבדיתא מתנו הכי אמר מר בריה דרב יוסף משמיה דרבא בכור שנולד לאחר מיתת אביו אינו נוטל פי שנים מאי טעמא (דברים כ״א:י״ז ) יכיר בעינן והא ליכא
4 So lehrten sie es in Sura, in Nehardea͑ lehrten sie es wie folgt: Mar, der Sohn R. Josephs, sagte im Namen Rabas: Ein Erstgeborener, der nach dem Tode seines Vaters geborenwurde, erhält keinen doppelten Anteil, denn es heißt:<i>anerkennen</i>, was hierbei nicht der Fall ist.
ה והלכתא ככל הני לישני דמר בריה דרב יוסף משמיה דרבא
5 Die Halakha ist wie all diese Lesarten Mars, des Sohnes R. Josephs, im Namen Rabas.
ו וההורגו חייב דכתיב (ויקרא כד, יז) ואיש כי יכה כל נפש מ"מ
6 W<small>ER IHN TÖTET, IST SCHULDIG</small>. Denn es heißt:<i>wenn jemand eine Seele erschlägt</i>, wer sie auch ist.
ז והרי הוא לאביו ולאמו ולכל קרוביו כחתן שלם למאי הלכתא אמר רב פפא לענין אבלות
7 U<small>ND ER GILT FÜR SEINEN</small> V<small>ATER, SEINE</small> M<small>UTTER UND ALL SEINE</small> V<small>ERWANDTEN ALS REIFER</small> M<small>ANN</small>. In welcher Hinsicht? R. Papa erwiderte: Hinsichtlich der Trauer. –
ח כמאן דלא כרשב"ג דאמר כל ששהה שלשים יום באדם אינו נפל הא לא שהה ספק הוי הכא במאי עסקינן דקים ליה שכלו לו חדשיו
8 Also nicht nach R. Šimo͑n b. Gamliél, welcher sagt, was beim Menschendreißig Tage alt wurde, ist keine Fehlgeburt; ist es aber nicht so alt geworden, so ist es zweifelhaft? – Hier handelt es sich um den Fall, wenn man von ihm weiß, daß seine Schwangerschaftsmonate vollzählig sind.
ט <big><strong>מתני׳</strong></big> בת שלש שנים ויום אחד מתקדשת בביאה ואם בא עליה יבם קנאה וחייבין עליה משום אשת איש
9 <b>E</b><small>IN DREI</small> J<small>AHRE UND EINEN</small> T<small>AG ALTES</small> M<small>ÄDCHEN KANN DURCH</small> B<small>EIWOHNUNG ANGETRAUT WERDEN; HAT DER</small> E<small>HESCHWAGER IHR</small><small>BEIGEWOHNT, SO HAT ER SIE SICH ANGEEIGNET; MAN IST IHRETWEGEN</small><small>SCHULDIG WEGEN EINES</small> E<small>HEWEIBES; </small>
י ומטמאה את בועלה לטמא משכב תחתון כעליון
10 SIE MACHT DEN, DER IHR BEIWOHNT, UNREIN, DASS ER DAS U<small>NTERPOLSTER WIE DIE</small> O<small>BER</small>[<small>DECKE</small>]<small>UNREIN MACHT; </small>
יא נשאת לכהן תאכל בתרומה בא עליה אחד מן הפסולין פסלה מן הכהונה בא עליה אחד מכל העריות האמורות בתורה מומתין עליה והיא פטורה
11 IST SIE MIT EINEM P<small>RIESTER VERHEIRATET, SO DARF SIE</small> H<small>EBE</small><small>ESSEN; HAT EINER DER</small> B<small>EMAKELTEN</small><small>IHR BEIGEWOHNT, SO HAT ER SIE FÜR DIE</small> P<small>RIESTERSCHAFT UNTAUGLICH GEMACHT; HAT EINER VON ALL DEN IN DER</small> T<small>ORA GENANNTEN</small> I<small>NZESTUÖSEN</small><small>IHR BEIGEWOHNT, SO WIRD ER IHRETWEGEN HINGERICHTET, SIE ABER IST FREI</small>.
יב פחות מכן כנותן אצבע בעין
12 U<small>NTER DIESEM</small> [A<small>LTER</small>] <small>IST ES EBENSO, ALS WENN MAN EINEN</small> F<small>INGER AN DAS</small> A<small>UGE LEGT</small>.
יג <big><strong>גמ׳</strong></big> ת"ר בת ג' שנים מתקדשת בביאה דברי רבי מאיר וחכ"א בת ג' שנים ויום אחד מאי בינייהו אמרי דבי רבי ינאי ערב ראש השנה איכא בינייהו
13 GEMARA. Die Rabbanan lehrten: Mit drei Jahren kann sie durch Beiwohnung angetraut werden – so R. Meír; die Weisen sagen, mit drei Jahren und einem Tage. – Welchen Unterschied gibt es zwischen ihnen? – In der Schule R. Jannajs sagten sie, eine Meinungsverschiedenheit bestehe zwischen ihnen um den Vorabend des Jahresbeginnes,
יד ור' יוחנן אמר ל' יום בשנה חשובין שנה איכא בינייהו
14 und R. Joḥanan sagte, eine Meinungsverschiedenheit bestehe zwischen ihnen, ob dreißig Tage des Jahres als Jahrgelten.
טו מיתיבי בת ג' שנים ואפי' בת שתי שנים ויום אחד מתקדשת בביאה דברי רבי מאיר וחכמים אומרים בת שלשה שנים ויום אחד
15 Man wandte ein: Ist sie drei Jahre alt, oder auch nur zwei Jahre und einen Tag, so kann sie durch Beiwohnung angetraut werden – so R. Meír; die Weisen sagen, mit drei Jahren und einem Tage.