Zevachim 16

Kapitel 16

א חטאת דעבודת כוכבים דשמיעת הקול ובטוי שפתים וטומאת מקדש וקדשיו דלא כתיב בהו מנלן

1 heißt, woher dies vom Sündopfer wegen Götzendienstes, wegen des Zeugniseides, wegen des Bekräftigungseidesund wegen der Verunreinigung des Tempels und seiner Heiligtümer, bei denendies nicht geschrieben ist? –

ב חטאת דעבודת כוכבים אתיא מחטאת חלב שכן כרת כמותה והנך כולהי אתיין במה הצד:

2 Hinsichtlich des Sündopfers wegen des Götzendienstes ist dies vom Talg-Sündopfer zu folgern, das ebenso wie dieses die Ausrottungsstrafe [sühnt], und hinsichtlich der übrigen ist dies durch Analogie zu folgern.

ג תנו רבנן פסח בזמנו לשמו כשר שלא לשמו פסול ובשאר ימות השנה לשמו פסול שלא לשמו כשר

3 Die Rabbanan lehrten: Das Pesaḥopfer zur richtigen Zeitist auf seinen Namen tauglich, auf anderen Namen aber untauglich; an den übrigen Tagen des Jahres ist es auf seinen Namen untauglich, auf anderen Namen aber tauglich.

ד (של"ו קבאיצ"ן ממה"ר בצ"א ב"א סימן)

ה מנא הני מילי אמר אבוה דשמואל אמר קרא (ויקרא א, י) ואם מן הצאן קרבנו לזבח שלמים לה' דבר הבא מן הצאן יהא לזבח שלמים

5 Woher dies? Der Vater Šemuéls erwiderte: Die Schrift sagt:wenn aber sein Opfer vom Kleinvieh ist, zur Schlachtung eines Heilsopfers für den Herrn; was vom Kleinvieh kommt, soll als Schlachtung eines Heilsopfersgelten. –

ו אימא שלמים אין מידי אחרינא לא אמר רבי אילא א"ר יוחנן לזבח לרבות כל זבח

6 Vielleicht nur dann, wenn als Heilsopfer, sonst aber nicht!? R. Ila erwiderte im Namen R. Joḥanans: Zur Schlachtung, dies schließt jede Schlachtung ein. –

ז אימא כל דשחיט להוי כמותה

7 Vielleicht aber, daß es als das gelte, auf dessen Namen es geschlachtetwird!? –

ח אי הוה כתיב לשלמים וזבח כדקאמרת השתא דכתיב לזבח שלמים לכל דשחיט ליה שלמים להוי

8 Hieße es: zur Schlachtung und zum Heilsopfer, so wäre dem auch so, da es aber heißt: zur Schlachtung eines Heilsopfers, so heißt dies, als was es auch geschlachtet wird, gelte es als Heilsopfer. –

ט אימא לזבח כלל שלמים פרט כלל ופרט אין בכלל אלא מה שבפרט שלמים אין מידי אחרינא לא

9 Vielleicht aber: zur Schlachtung, generell, Heilsopfer, speziell, und wenn auf eine Generalisierung eine Spezialisierung folgt, so umfaßt die Generalisierung nur das Speziellgenannte, also nur dann, wenn als Heilsopfer, sonst aber nicht!? –

י לה' הדר וכלל

10 [Das Wort] für den Herrn ist eine weitere Generalisierung.

יא מתקיף לה ר' יעקב מנהר פקוד הא לא דמי כללא בתרא לכללא קמא כללא קמא מרבי זבחים ותו לא כללא בתרא לה' כל דלה' ואפי' לעופות ואפי' למנחות

11 R. Ja͑qob aus Nehar Peqod wandte ein: Die zweite Generalisierung gleicht ja nicht der ersten; die erste Generalisierung umfaßt nur Schlachtopfer und nichts weiter, die zweite Generalisierung, für den Herrn, umfaßt aber alles, was dem Herrn dargebracht wird, auch Geflügel und Speisopfer!? –

יב הא תנא דבי רבי ישמעאל בכללי ופרטי דריש כי האי גוונא

12 In der Schule R. Jišma͑éls wenden sie [die Regel] von der Generalisierung und Spezialisierung wie folgt an:

יג כלל ופרט וכלל אי אתה דן אלא כעין הפרט מה הפרט מפורש שהוא שלא לשמו וכשר אף כל שהוא שלא לשמו וכשר

13 wenn auf eine Generalisierung eine Spezialisierung und dann wieder eine Generalisierung folgt, so richte man sich nur nach der Spezialisierung; wie das Speziellgenanntenicht auf seinen Namen dargebracht wird, und esist tauglich, ebenso alles andere, was nicht auf seinen Namen dargebracht wird, es ist dann tauglich. –

יד אי מה הפרט מפורש דבר הבא בנדר ובנדבה אף כל הבא בנדר ובנדבה עולה ושלמים אין חטאת ואשם לא

14 Vielleicht aber: wie das Speziellgenannte eine Sache ist, die als Gelobtes und als freiwillige Gabe dargebracht wird, ebenso alles andere, was als Gelobtes und als freiwillige Gabe dargebracht wird, also nur Brandopfer und Heilsopfer, nicht aber Sündopferund Schuldopfer!? –

טו אלא לזבח רבויא הוא

15 Vielmehr [das Wort] Schlachtung ist einschließend. –

טז אימא לכל דשחיט ליה להוי כוותיה

16 Vielleicht gilt es als das, auf dessen Namen es geschlachtet worden ist!?

יז א"ר אבין

17 R. Abin erwiderte:

Vorheriges Kapitel Nächstes Kapitel