Menachot 208

Kapitel 208

א מיבעיא לי מאי גברא לשני פרים קא מכוין ועד דממלי להו לא קרבי או דלמא לשני אילים וכבש אחד קמכווין תרי מחד מינא וחד מחד מינא אמרינן או לא מאי תיקו:
1 aber fraglich: beabsichtigte er [die Verwendung] für zwei Farren, somit können sie unergänzt nicht dargebracht werden, oder beabsichtigte er [die Verwendung] für zwei Widder und ein Lamm: pflegt man es für zwei von einer Art und eines von einer anderen Art zu verwenden oder nicht? – Dies bleibt unentschieden.
ב <big><strong>מתני׳</strong></big> מתנדבין יין ואין מתנדבין שמן דברי רבי עקיבא רבי טרפון אומר מתנדבין שמן
2 <b>M</b><small>AN KANN FREIWILLIG</small> W<small>EIN</small><small>SPENDEN</small>, <small>NICHT ABER</small> Ö<small>L</small> – <small>SO</small> R. A͑<small>QIBA</small>;
ג אמר רבי טרפון מה מצינו ביין שהוא בא חובה ובא נדבה אף שמן שהוא בא חובה בא נדבה אמר לו רבי עקיבא לא אם אמרת ביין שכן קרב עם חובתו בפני עצמו תאמר בשמן שאינו קרב עם חובתו בפני עצמו
3 R. T<small>RYPHON SAGT</small>, <small>MAN KÖNNE AUCH</small> Ö<small>L SPENDEN</small>. R. T<small>RYPHON SPRACH</small>: W<small>IE DER</small> W<small>EIN</small>, <small>DER ALS</small> P<small>FLICHT DARGEBRACHT WIRD</small>, <small>AUCH FREIWILLIG DARGEBRACHT WIRD</small>, <small>EBENSO IST DAS</small> Ö<small>L</small>, <small>DAS ALS</small> P<small>FLICHT DARGEBRACHT WIRD</small>, <small>AUCH FREIWILLIG DARZUBRINGEN</small>. R. A͑<small>QIBA ERWIDERTE IHM</small>: N<small>EIN</small>, <small>WENN DIES VOM</small> W<small>EIN GILT</small>, <small>DER AUCH MIT DEM</small> P<small>FLICHTOPFER GETRENNT</small> <small>DARGEBRACHT WIRD</small>, <small>SOLLTE DIES AUCH VOM</small> Ö<small>L GELTEN</small>, <small>DAS NICHT VOM</small> P<small>FLICHTOPFER GETRENNT DARGEBRACHT WIRD</small>!?
ד אין שנים מתנדבין עשרון אחד אבל מתנדבין עולה ושלמים ועוף אפילו פרידה אחת:
4 Z<small>WEI KÖNNEN NICHT GEMEINSAM EIN</small> I͑<small>SARON SPENDEN</small>, <small>WOHL ABER EIN</small> B<small>RANDOPFER ODER EIN</small> H<small>EILSOPFER</small>, <small>UND VOM</small> G<small>EFLÜGEL SOGAR EINE EINZELNE</small> T<small>AUBE</small>.
ה <big><strong>גמ׳</strong></big> אמר רבא מדברי שניהם נלמוד מתנדב אדם מנחת נסכים בכל יום
5 GEMARA. Raba sagte: Aus den Worten beider lernen wir, daß man täglich ein Guß-Speisopferspenden kann. –
ו פשיטא מהו דתימא מנחת נדבה גלי בה רחמנא הני חמשה מנחות אין טפי לא קא משמע לן הני מילי בסתמא אבל היכא דפריש פריש:
6 Selbstverständlich!? – Man könnte glauben, der Allbarmherzige hat es ja hinsichtlich des freiwilligen Speisopfers nur von den fünf Speisopfernkund getan, mehr aber nicht, so lehrt er uns, daß dies nur von dem Falle gilt, wenn man es nicht genannt hat, hat man es aber genannt, so hat man es genannt.
ז אין שנים מתנדבין: מאי טעמא אילימא משום דכתיב (ויקרא ב, א) תקריב עולה נמי הא כתיב (ויקרא א, ב) יקריב
7 Z<small>WEI KÖNNEN NICHT GEMEINSAM SPENDEN</small>. Aus welchem Grunde: wollte man sagen, weil es<i>darbringt</i> heißt, so heißt es ja auch beim Brandopfer<i>darbringt</i>.
ח אלא עולה מאי טעמא דכתיב (במדבר כט, לט) לעולותיכם מנחה נמי הא כתיב (במדבר כט, לט) למנחותיכם אלא משום דכתיב בה (ויקרא ב, א) נפש
8 Vom Brandopfer gilt diesaus dem Grunde, weil es <i>eure Brandopfer</i> heißt, und auch vom Speisopfer heißt es<i>eure Speisopfer</i>!? –
ט תניא נמי הכי רבי אומר (ויקרא כב, יח) אשר יקריב קרבנו לכל נדריהם ולכל נדבותם אשר יקריבו לה' הכל באין בשותפות לא סילק הכתוב אלא מנחה שנאמר נפש
9 Vielmehr, weil es bei diesem<i>Seele</i> heißt. Ebenso wird auch gelehrt: Rabbi sagte:<i>Ein Brandopfer darbringt, inbetreff all ihrer Gelübde und all ihrer freiwilligen Gaben, die sie dem Herrn darbringen</i>; alles kann gemeinsam gebracht werden, ausgeschlossen hat die Schrift nur das Speisopfer, wobei es <i>Seele</i> heißt.
י אמר ר' יצחק מפני מה נשתנית מנחה שנאמר בה נפש אמר הקדוש ברוך הוא מי דרכו להביא מנחה עני מעלה אני עליו כאילו הקריב נפשו לפני
10 R. Jiçḥaq sagte: Weshalb ist das Speisopfer ausgezeichnet worden, indem es bei diesem <i>Seele</i> heißt? Der Allbarmherzige sprach: der Arme ist es, der ein Speisopfer zu bringen pflegt, ich rechne es ihm an, als hätte er mir seine Seele geopfert.
יא אמר ר' יצחק מה נשתנית מנחה שנאמר בה חמשה מיני טיגון הללו משל למלך בשר ודם שעשה לו אוהבו סעודה ויודע בו שהוא עני אמר לו עשה לי מן חמשה מיני טיגון כדי שאהנה ממך:
11 R. Jiçḥaq sagte: Weshalb ist das Speisopfer ausgezeichnet worden, daß bei diesem fünf Backarten genannt werden? Dies ist mit folgendem zu vergleichen. Einem Könige aus Fleisch und Blut bereitete sein Freund ein Gastmahl; da er aber von ihm wußte, daß er arm ist, sprach er zu ihm: Bereite esmir in fünf verschiedenen Backarten, damit ich von dir genieße.
יב <br><br><big><strong>הדרן עלך פרק המנחות והנסכים</strong></big><br><br>
12 
יג מתני׳ <big><strong>הרי</strong></big> עלי עשרון יביא אחד עשרונות יביא שנים פירשתי ואיני יודע מה פירשתי יביא ששים עשרון
13 <b>S</b>AGTE <small>JEMAND</small>,] <small>ER SPENDE EIN</small> I͑<small>SARON</small>, <small>SO BRINGE ER EINES</small>, <small>WENN</small> I͑<small>SRONOTH</small>, <small>SO BRINGE ER ZWEI</small>; [<small>SAGT ER</small>:] <small>ICH HABE</small> [<small>EINE</small> Z<small>AHL</small>] <small>GENANNT</small>, <small>WEISS ABER NICHT</small>, <small>WELCHE ICH GENANNT HABE</small>, <small>SO BRINGE ER SECHZIG</small> I͑<small>SARON</small>.
יד הרי עלי מנחה יביא איזו שירצה רבי יהודה אומר יביא מנחת הסולת שהיא מיוחדת שבמנחות
14 [S<small>AGTE JEMAND</small>], <small>ER SPENDE EIN</small> S<small>PEISOPFER</small>, <small>SO BRINGE ER ES NACH</small> B<small>ELIEBEN</small>; R. J<small>EHUDA SAGT</small>, <small>ER BRINGE EIN</small> S<small>PEISOPFER AUS</small> F<small>EINMEHL</small>, <small>DENN DIESES IST DAS BEKANNTESTE UNTER DEN</small> S<small>PEISOPFERN</small>.
טו מנחה או מין המנחה יביא אחת מנחות או מין מנחות יביא שתים פירשתי ואיני יודע איזה מהן פירשתי יביא חמשתן
15 [S<small>AGTE ER</small>] ‘<small>EIN</small> S<small>PEISOPFER</small>’ <small>ODER</small> ‘<small>EINE</small> A<small>RT VON EINEM</small> S<small>PEISOPFER</small>’, <small>SO BRINGE ER EINES</small>; [<small>SAGTE ER</small>,] ‘<small>SPEISOPFER</small>’ <small>ODER</small> ‘<small>EINE</small> A<small>RT VON</small> S<small>PEISOPFER</small>’, <small>SO BRINGE ER ZWEI</small>; [<small>SAGT ER</small>:] <small>ICH HABE</small> [<small>DIE</small> A<small>RT</small>] <small>GENANNT</small>, <small>WEISS ABER NICHT</small>, <small>WELCHES ICH GENANNT HABE</small>, <small>SO BRINGE ER ALLE FÜNF</small>.
טז פירשתי מנחה של עשרונים ואיני יודע כמה פירשתי יביא ששים עשרון רבי אומר יביא מנחות של עשרונות מאחד ועד ששים:
16 [S<small>AGT ER</small>:] <small>ICH HABE EIN</small> S<small>PEISOPFER AUS</small> I͑<small>SRONOTH GENANNT</small>, <small>WEISS ABER NICHT</small>, <small>WIEVIEL ICH GENANNT HABE</small>, <small>SO BRINGE ER EINES AUS SECHZIG</small> I͑<small>SARON</small>; R<small>ABBI SAGT</small>, <small>ER BRINGE</small> S<small>PEISOPFER AUS EINEM BIS SECHZIG</small> I͑<small>SARON</small>.
יז <big><strong>גמ׳</strong></big> פשיטא עשרונות יביא שתים איצטריכא ליה הא נמי פשיטא מיעוט עשרונות שתים איצטריכא ליה:
17 GEMARA. Selbstverständlich!? – Nötig ist der Fall, wenn I͑sronoth, so bringe er zwei. – Auch dies ist ja selbstverständlich, unter I͑sronoth sind ja wenigstens zwei zu verstehen!? –
יח פירשתי ואיני יודע מה פירשתי יביא ששים עשרון: מאן תנא
18 Nötig ist der Fall, wenn er [eine Zahl] genannt und nicht weiß, welche er genannt hat, daß er sechzig I͑saron bringe. – Wer ist der Autor?
יט אמר חזקיה דלא כרבי דאי רבי האמר יביא מנחות של עשרונות מאחד ועד ששים
19 Ḥizqija erwiderte: Nicht nach Rabbi, denn Rabbi sagt ja, er bringe Speisopfer aus einem bis sechzig I͑saron.
כ ורבי יוחנן אמר אפילו תימא רבי באומר פירשתי עשרונות אבל לא קבעתים בכלי דמייתי שיתין עשרונות בשיתין מאני:
20 R. Joḥanan aber sagte: Du kannst auch sagen, nach Rabbi, wenn er nämlich [eine Zahl] von I͑sronoth genannt, jedoch kein Gefäß bestimmt hat; er bringe dann sechzig I͑saron in sechzig Gefäßen.
כא הרי עלי מנחה יביא איזהו שירצה [וכו']: תנא הואיל ופתח בו הכתוב תחלה
21 [S<small>AGTE JEMAND</small>,] <small>ER SPENDE EIN</small> S<small>PEISOPFER</small>, <small>SO BRINGE ER ES NACH</small> B<small>ELIEBEN</small> &amp;<small>C</small>. Es wird gelehrt: Weil die Schrift mit diesem beginnt.
כב אלא מעתה האומר הרי עלי עולה יביא בן בקר הואיל ופתח בו הכתוב
22 Demnach sollte derjenige, der ein Brandopfer gelobt, ein junges Rind bringen,