ג לברך יברך: אמר אביי ל"ש אלא לאחריו אבל לפניו מצוה לברך דאמר רב יהודה אמר שמואל כל המצות כולן מברך עליהן עובר לעשייתן ומאי משמע דהאי עובר לישנא דאקדומי הוא דאמר רב נחמן בר יצחק דכתיב (שמואל ב יח, כג) וירץ אחימעץ דרך הככר ויעבור את הכושי אביי אמר מהכא (בראשית לג, ג) והוא עבר לפניהם ואיבעית אימא מהכא (מיכה ב, יג) ויעבור מלכם לפניהם וה' בראשם:
3 N<small>ACHHER DEN</small> S<small>EGEN ZU SPRECHEN, SPRECHE MAN</small>. Abajje sagte: Dies lehrten sie nur vom [Segen] nachher, vorher aber ist es Gebot, den Segen zu sprechen. R. Jehuda sagte nämlich im Namen Šemuéls: Über alle Gebote spreche man den Segen vor [o͑ber] ihrer Ausübung. – Wieso ist es erwiesen, daß o͑ber die Bedeutung ‘vor’ hat? – R. Naḥman b. Jiçḥaq erwiderte: Es heißt: <i>da lief Aḥimaa͑ç den Weg durch die Aue und kam dem Mohren vor [vajaa͑bor]</i>. Abajje erwiderte: Hieraus: <i>er aber ging vor [a͑bar] ihnen</i>. Wenn du aber willst, sage ich: hieraus: <i>vor ihnen schreitet [vajaa͑bor] ihr König, und der Herr an ihrer Spitze</i>.